![](https://www.epokaere.com/wp-content/uploads/2024/09/Pentagoni-nis-vaksinimin-e-te-burgosurve-te-Guantanamos-mes-tyre-edhe-organizatori-i-sulmeve-te-11-Shtatorit-8-1-600x360-1.jpg)
Sot 23-vjetori i sulmeve të 11 shtatorit në Kullat Binjake
Kanë kaluar saktësisht 23 vjet nga sulmet terroriste të 11 shtatorit 2001, kur terroristët rrëmbyen aeroplanë të shumtë, duke i përplasur ata në Qendrën Tregtare Botërore në Nju Jork, ndërsa të tjerët u përplasën me Pentagonin në Uashington.
Sulmet rezultuan në shkatërrimin e Kullave Binjake, dëmtim të Pentagonit dhe vrasjen e afro 3,000 njerëzve. Kjo ngjarje mbetet edhe sot e kësaj dite akti më vdekjeprurës i terrorizmit në historinë njerëzore, si dhe rrëzimi më vdekjeprurës i avionit të të gjitha kohërave.
Sulmet u kryen nga organizata terroriste Al-Kaeda dhe rezultuan në shembullin e parë dhe deri më tani të vetëm të thirrjes së nenit 5 të Traktatit të Atlantikut të Veriut. Rrjedhimisht, sulmet shkaktuan pushtimin e SHBA-ve të aleatëve të NATO-s në Afganistan dhe Irak dhe filluan luftën globale kundër terrorit.
Më 11 shtator 2011, 19 terroristë të al-Kaedës rrëmbyen katër aeroplanë: American Airlines Flight 11, United Airlines Flight 175, American Airlines Flight 77 dhe United Airlines Flight 93.
Dy avionët e parë, të cilët u ngritën nga aeroporti Logan i Bostonit dhe ishin rrugës për në Los Anxhelos, u përplasën me Kullat Binjake.
Fluturimi 77, i cili u ngrit nga aeroporti Dulles në Uashington DC dhe po ashtu ishte rrugës për në Los Anxhelos, u rrëzua në Pentagon.
Pasagjerët në aeroplanin e katërt, Fluturimi 93 nga Aeroporti i Newark, e kuptuan se ishte një sulm terrorist. Pasagjerët luftuan kundër rrëmbyesve dhe përfundimisht arritën ta përplasnin atë në një fushë në Pensilvani përpara se të arrinte objektivin e tij, i cili mbetet i panjohur deri më sot.
Motivimi i grupit terrorist për sulmin ishte i rrënjosur në një mori faktorësh të ndryshëm, duke përfshirë mbështetjen e SHBA për Izraelin dhe Indinë, praninë e trupave amerikane në Arabinë Saudite, mbështetjen e Rusisë për Çeçeninë dhe më shumë.
Shumë nga këto motive u theksuan më tej në “Letra drejtuar Amerikës” të nëntorit 2002, shkruar nga lideri i atëhershëm i Al-Kaedës, Osama bin Laden, i cili shpalli një xhihad kundër SHBA-së në vitet 1990.
Dihet, megjithatë, se presidenti amerikan Xhorxh W. Bush pretendoi se Al-Kaeda e nisi sulmin sepse “ata na urrejnë për liritë tona”.
Shumë ia atribuuan gjithashtu simbolikën dhe motivimin fetar pas sulmit.
Efekti i menjëhershëm i sulmeve të 11 shtatorit çoi në një rritje drastike të popullaritetit të Bushit dhe kryetarit të atëhershëm të Nju Jorkut, Rudy Giuliani.
SHBA ka bërë ndryshime të mëdha për të kaluar drejt një paradigme të re të luftës, duke ndërmarrë përpjekje të gjera mbikëqyrjeje në një përpjekje për të përmirësuar luftën kundër terrorizmit. Shembuj të kësaj përfshijnë Aktin e Sigurisë Kombëtare të vitit 2002 dhe Aktin Patriot.
Ajo çoi gjithashtu në fillimin e pushtimit 20-vjeçar të NATO-s në Afganistan, i motivuar pjesërisht nga dëshira për të kapur bin Ladenin – diçka që u arrit përfundimisht në 2011.
Megjithatë, një nga pasojat më të qëndrueshme të sulmeve të 11 shtatorit është përqendrimi i papritur në luftën kundër ideologjisë islamike dhe organizatave terroriste.
Problemi i grupeve kryengritëse islamike dhe terrorizmit të motivuar ideologjikisht ka fituar një qendër të vëmendjes globale, tani e dominuar nga vende në mbarë botën që më parë kishin pak ose aspak përfshirje dhe vende që tashmë kanë luftuar me të, si Indonezia dhe Filipinet, tani po rritin të tyren. përpjekjet për zgjidhjen e problemit.
Por sulmet e 11 shtatorit i paraprinë gjithashtu një valë racizmi dhe intolerance kundër muslimanëve në Perëndim, me akuzat për islamofobinë që u ngritën në qiell që atëherë.
Në një artikull të revistës Pew të vitit 2021, studiuesi Besheer Mohamed vuri në dukje se amerikanët kanë më shumë gjasa të thonë se muslimanët përballen me diskriminim sesa grupet e tjera si hebrenjtë ose të krishterët ungjillorë.
Ndërsa 78 përqind e të rriturve amerikanë në kampion thanë se muslimanët përballen ose me diskriminim “të plotë” ose “disa” në SHBA, 68 për qind thanë të njëjtën gjë për hebrenjtë dhe 44 për qind për të krishterët ungjillorë.
Ata që ishin demokratë ose me prirje demokratike kishin më shumë gjasa të thoshin se hebrenjtë dhe myslimanët përballen me diskriminim sesa ata që ishin republikanë ose me prirje republikane, por edhe në kategorinë e fundit, një shumicë e qartë u pajtua se muslimanët përballen me diskriminim.
Bazuar në të dhënat e vitit 2010, një raport i Gallup nga fillimi i këtij viti zbuloi se gjashtë në dhjetë muslimanë amerikanë pajtohen se, në përgjithësi, shumica e amerikanëve janë të paragjykuar ndaj amerikanëve myslimanë.