![](https://www.epokaere.com/wp-content/uploads/2020/08/afrim-696x407-1.jpg)
Unë dhe vdekja
27 gusht 2020
| 15:26
AFRIM DEMIRI
Unë dhe vdekja
ndiqemi marrëzisht
brenda katrorëve
magjikë
në lojën e kurtheve
të padukshme
Herë dalim përballë
e herë strukemi
pas maskash
si gjahtarë tinëzarë
Unë dhe ajo, herë
Mbret e Mbretëreshë
e herë kali e top vendnumërojmë gjatë
në pritje të gjahut
plot kob
Unë i bardhë si borë
ajo e zezë pis
bëjmë leqe, bardh e zi
fshihemi mes figurave
si mes lisave të pyllit
të shpëtimit
në kërkim të një jete
në të sosur
Si vdekje e vërtetë
përtej kurtheve
më sheh dhe më gjuan
me Shu, Sheh, Shah
E unë e ndiej
se po bie, ah
në mat
si të bie nga i shtati
kat
Të lodhur nga ndjekja palosemi të dy në kuti
ashtu siç paloset
një ditë në gjirin
e një nate
derisa dielli e fillon lojën përsëri